největších spezzati zoets signez pólvora

Pledge to work together to solve the world’s greatest environmental problems and protect our oceans. The Ocean Media Institute is a global media collective that serves to create, educate, and advocate for the protection of the ocean. As a creative hub for individuals and organizations worldwide, our goal is to work in collaboration with artists and filmmakers, organizations and academic institutions, aquaria and museums to produce, exhibit, and openly distribute media that promotes public understanding of ocean science and conservation. The problems we face go well beyond borders and so does our work. WWF is uniquely positioned to activate a global network of experts and activists to confront the world’s most pressing ocean conservation challenges. The mesopelagic area of the ocean plays a crucial role in marine ecosystems, but it has remained largely untouched and unexplored But now some nations are eyeing the deep sea as potentially rich new fishing grounds.24 days ago “That’s understandable for areas that are thousands of miles offshore and miles deep. But tropical deep reefs are just below popular, highly studied shallow reefs – essentially our own backyards. And tropical deep reefs are not barren landscapes on the deep ocean floor: they are highly diverse ecosystems that warrant further study. We hope that by naming the deep-reef rariphotic zone, we’ll draw attention to the need to continue to explore deep reefs.” The partnership spans fisheries, aquaculture, oil and gas, marine bio products, transportation, defence, marine renewables, and ocean technology. Companies are collaborating to define a shared innovation roadmap based on common challenges and requirements. Economic benefits generated by the ocean per year On completion of studies a graduate will: -to do designing and construction works in scope of ocean engineering, -to do development works in scope of maritime technology, -to manage of production, exploitation and repairs of ships and others, -to use computers and other new technology, -to know foreign language on level B2 of European System -to work in multi-international teams, -to be ready to studying on higher level. “One Ocean” takes viewers on a journey from the intense heat of the tropics to the planet’s frozen poles. Life has spread to almost every part of the ocean, but there are many different worlds within it, and each presents unique challenges. “One Ocean” takes viewers on a journey from the intense heat of the tropics to the planet’s frozen poles. Life has spread to almost every part of the ocean, but there are many different worlds within it, and each presents unique challenges. Navisea is designed for planning and tracking ocean voyages, and includes data on traffic, ports, docks, navigation, and weather. This app can make navigation tools accessible to smaller vessels and marry data from the economic-focused shipping industry with the environmental-focused government and NGO datasets. Some planets and natural satellites outside the Solar System are likely to have oceans, including possible water ocean planets similar to Earth in the habitable zone or “liquid-water belt”. The detection of oceans, even through the spectroscopy method, however is likely extremely difficult and inconclusive. This scientific research informs debates on issues including climate change, ocean acidification and plastics in the sea. “It’s estimated that 95 per cent of the liveable space on our planet is in the ocean,” said Dr Carole Baldwin, curator of fishes at the Smithsonian’s National Museum of Natural History and lead author of the study. We on the other hand cross the ocean in sixteen hours in a flying machine. „Życie to podróż, to ocean” to zapis rozmowy jaką Artur Cieślar odbył z Julią Hartwig, poetką, tłumaczką, eseistką. To niezwykle miła pogawędka dwojga wyważonych, pogodzonych z losem ludzi, którzy ową harmonią, spokojem i ciepłą atmosferą czarują czytelnika od pierwszych słów. Julia Hartwig początkowo nie chciała się zgodzić na ten wywiad. Jest skromna, nie lubi zamieszania wokół siebie i nie przepada za opowiadaniem o swojej osobie. Na tę publikację namówił ją dopiero jej wieloletni przyjaciel, Jerzy Illg. Powstała w ten sposób niewielkich rozmiarów książeczka, w której pani Julia robi wszystko, byle pozostać w cieniu. Żałuję ogromnie, iż autoryzując tekst, usunęła najbardziej intymne zwierzenia i pozbawiła swoich czytelników możliwości głębszego poznania. “Najważniejsze jest to, czy mam coś do przekazania. Jeśli nie, to szkoda sobie i innym zabierać czas”, wyznaje autorka. Widocznie jej przekaz nie musi być pokaźnych rozmiarów, by robił wrażenie. Czy zatem mamy szansę natrafić w tym tekście na jakąś pikantną informację o Julii Hartwig? Raczej nie. Wiemy tyle, iż poetka uwielbia kruche ciastka i kolor niebieski (będący ucieleśnieniem nieba i przestrzeni), a jej ulubiony środek lokomocji to pociąg. Nie cierpi zajęć domowych, kuchennej krzątaniny i ścierania kurzu. Za to kocha ocean! Mam jeszcze kilka innych rzeczy w zanadrzu, jakie Arturowi Cieślarowi udało się wydusić z tej powściągliwej osoby i zaraz się nimi z Wami podzielę. Julia Hartwig dorastała w dużej rodzinie, miała liczne rodzeństwo, z którym się przyjaźniła. Najbliżej była ze starszym bratem Edwardem-fotografikiem. Obcowanie z nim dało jej możliwość bliskiego kontaktu ze sztuką już od najmłodszych lat. Wtedy właśnie zaczęła się kształtować w niej wrażliwość na obraz, który po latach zaczęła oddawać słowem. W szkole była uważana za osobę bardzo zdolną i od początku przepowiadano, że w przyszłości będzie pisała. Jej czasy studenckie przypadły na okres okupacji. Na tajnym uniwersytecie wybrała komplety z polonistyki, a później w Krakowie z romanistyki. Uczyła się również języka francuskiego. W 1947 roku otrzymała stypendium od rządu i wyjechała do Francji, gdzie mogła szlifować język i rozkoszować się Paryżem. “Żywiłam się kulturą jak nigdy przedtem. Byłam zachłanna, ciekawska – wszystkie wystawy i muzea były moje”, wspomina z uśmiechem na ustach. Kultura francuska pociągała i pociąga ją nadal, a Francję traktuje jak drugą ojczyznę. Poetka lubi też Holandię i Włochy. “Moim bodźcem do podróżowania była zawsze ciekawość, chęć sprawdzenia, co tam znajdę. Po latach wiedziałam już, że podróż jest dla mnie pomocna w sensie twórczym, że daje mi siłę do pisania (…) Kiedy podróżuję – odżywam, patrzę na świat w nowy sposób”, wyznaje Julia Hartwig. Właściwie stale jest w podróży – zaczęła od tej wymuszonej wojną, później pojechała z własnej woli do Francji i USA. Słowo podróż odmieniana jest w tej książce przez wszystkie przypadki. Okazuje się bowiem, że każda wyprawa zawsze przynosi powiew świeżego, jest zetknięciem się z innością świata i porzuceniem własnego, a przeżyta w pojedynkę jest okazją do relaksu i refleksji: “Oczywiście zachwycamy się miastem, architekturą, obyczajami, kuchnią. Jednak tym, co przynosi nam całkowite spełnienie i odprężenie, jest kontakt z przyrodą, z morzem, z oceanem. Mogłabym nawet śmiało powiedzieć, że synonimem słowa podróż jest ocean. A kontakt z oceanem był dla mnie jednym z największych przeżyć. Kiedy przebywam nad oceanem, czuję się jakby szersza, pojemniejsza”, wyznaje poetka. I tu dotykamy sedna sprawy, tematyki jej twórczości – Hartwig w odpowiednich proporcjach zestawia piękno przyrody z człowiekiem i światem jego emocji. To poezja subtelna, skromna, pełna prostoty. W niej każdy przedmiot urasta do rangi arcydzieła, bo autorka umie zachwycić się codziennością, docenić ją i okazać wdzięczność za każdą drobnostkę! Pisze o sprawach zwyczajnych, którym nadaje głęboki sens. Dużo dostrzega i wszystko widzi wyraźnie: “[N]ie szukam nadzwyczajności w życiu, a dostrzegam ją w rzeczach zwykłych, codziennych. One mnie frapują i wydają mi się poetycko ważne, bo mogą wystąpić w hierarchii istnienia. W materialnym istnieniu rzeczy występuje też aura niematerialna; zadaniem poety jest ją odnaleźć. I to się czasem udaje. Dlatego trzeba szanować rzeczy codzienne”, puentuje. Julia Hartwig ma w sobie ogromny spokój, a to dziś takie rzadkie u ludzi. W jej charakter wpisane jest samotne zmaganie się ze światem. Ze światem, który jest źle rządzony, w którym tak wiele jest do zrobienia, bo zło panoszy się po nim bezkarnie. Mimo to jest szczęśliwa i otwarta na ludzi. Obcowanie z przyrodą, dobrą literaturą i muzyką – z pięknem – uspokaja ją i koi ból. “Nosimy szczęście w sobie. Tylko z odpowiednim dystansem możemy to dostrzec, inaczej, gdy będziemy zgnębieni, niczego nie dostrzeżemy, będziemy jak ślepcy”, przekonuje poetka. Autorka w tej dość krótkiej rozmowie wspomina również swoje największe miłości: Zygmunta Kałużyńskiego, Ksawerego Pruszyńskiego i ukochanego męża, Artura Międzyrzeckiego. “Doskonałym warunkiem tego, by miłość przetrwała, jest wspólne pole życia, zainteresowań, pracy”, twierdzi. Udało jej się odnaleźć owo pole jedynie z Międzyrzeckim. Ich związek naznaczony wspólną pasją, ‘pisaniem’, podróżami, choć i notorycznym brakiem pieniędzy. Mimo to był bardzo szczęśliwy: “Byliśmy z Arturem naprawdę bardzo zajętymi ludźmi. Chwile, które spędzaliśmy razem, były miłe i pełne porozumienia. To było nasze bogactwo”. Para doczekała się jednej córki, Danieli, która zaznaczyła się w twórczości obojga. Nie da się jednak ukryć, iż Hartwig zamiast o rodzinie, woli rozprawiać z Cieślarem o malarstwie. W jej wierszach można dopatrzeć się zamiłowania do sztuki i iście malarskiej wrażliwości. Podobnie jak malarz poetka wybiera z przestrzeni fragmenty, które niosą z sobą emocje. Według Artura Cieślara poeci są na świecie po to, by budzić ludzi słowem. Oni bowiem również malują obrazy, a tomy ich wierszy to galeria. W twórczości tej obdarzonej mądrością życiową, wyobraźnią i dużą wrażliwością poetki niczym w zwierciadle mogą przejrzeć się nasze własne myśli. „Życie to podróż…” to niespieszny i niebanalny dialog dwojga interesujących ludzi. Artur Cieślar stroniąc od przewidywalnych pytań, jakie najczęściej pojawiają się takich publikacjach, przybliża Julię Hartwig od innej strony. Wyróżniając w tekście fragmenty jej wypowiedzi przypominające aforyzmy, posiłkując się tekstami jej wierszy, dyskutując o tematach humanistycznych, obojgu udało się stworzyć liryczną atmosferę, upragniony azyl dla współczesnego czytelnika oszołomionego głośną i natrętną kulturą masową. I aż szkoda, że ta rozmowa nie mogła trwać dłużej, że nie pozwolono jej snuć się dalej… Cytaty za: Życie to podróż, to ocean, Julia Hartwig, Artur Cieślar, Zysk i S-ka, Poznań 2014. comment prendre du poids la ou il faut tecnicas para agrandar el miembro masculino naturalmente esercizi per aumentare massa cosce video ricostruzione unghie con tip e gel comment bander dure prise de masse developpé couché masa muscular batidos caseros comment grandir le penice naturellement como agrandar los labios con una tapa truco para agrandar la polla come fare per far crescere i capelli lunghi esercizi di allungamento delle ossa aumentare massa senza pancia incremento de masa corporal esercizi per ingrandire pene aumentare muscoli col nuoto normal längd på snoppen i sverige beste product voor spieropbouw aumentare di massa muscolare palestra alimenti per caduta capelli penipumpe integratori per dimagrire e aumentare massa muscolare operacion para agrandar pene aumento massa un mese geen stijve aumentare massa sulle braccia como hago para agrandar unos zapatos de gamuza miglior integratore massa goedkope penispomp potensform

kalwi

Helooo