napsala trasferirlo pompe toussaint noutra

Charles Moore, who first sailed the so-called Great Pacific Garbage Patch in 1997, has returned five times over 15 years to document the concentrations of plastic in the ocean. His results show microplastics are accumulating at a rapid rate.about 1 month ago Cameron visited the Mariana Trench, the deepest place on Earth at 7 miles (11 km) below the surface of the Pacific Ocean, in a minisubmarine in 2012. He was only the second person to visit that area of the ocean. The rariphotic is a sort of “missing link” between medium-light reef zones and the lightless ocean beneath, known as the aphotic zone. As Sharp puts it, the revelation that the deep sea mining project was fake was “a sudden shock” to other mining companies and also to diplomats at the UN who were right in the middle of negotiating future rights to ocean minerals. Share prices tumbled amid a wave of recriminations. “If our app helps inspire a few young people to find out more and become scientists, engineers or oceanographers then it will have done its job.” – SeaSee team Scientists testing North Atlantic mesopelagic fish eaten by the ocean’s top predators found that nearly 75 percent were contaminated with microplastic fibers. Researchers have also discovered microplastics in the scat of gray seals and in the Atlantic mackerel they eat.23 days ago The mesopelagic area of the ocean plays a crucial role in marine ecosystems, but it has remained largely untouched and unexplored But now some nations are eyeing the deep sea as potentially rich new fishing grounds.24 days ago The first inkling that the ocean floor might hold a treasure trove of minerals came in the late 19th Century when a Royal Navy ship, HMS Challenger, was sent on a pioneering expedition. Instead of exploring the coasts of new lands, the ship was to investigate the oceans themselves. A zone of rapid salinity increase with depth is called a halocline. The temperature of maximum density of seawater decreases as its salt content increases. Freezing temperature of water decreases with salinity, and boiling temperature of water increases with salinity. Typical seawater freezes at around −1.9 °C at atmospheric pressure. If precipitation exceeds evaporation, as is the case in polar and temperate regions, salinity will be lower. If evaporation exceeds precipitation, as is the case in tropical regions, salinity will be higher. Thus, oceanic waters in polar regions have lower salinity content than oceanic waters in temperate and tropical regions.[55] I knew we were going towards the ocean; and my great cause of apprehension was the bar. Based on real ocean exploration technology, enter a research habitat and use real technology such as submersibles, sonar, and remote operated vehicles to explore the wonders of the worlds under the sea. Tie the power and majesty of the oceans to the world around us. Lanternfish are one of many animals that light up the ocean with their glowing bodies. Supercritical fluids, although not liquids, do share various properties with liquids. Underneath the thick atmospheres of the planets Uranus and Neptune, it is expected that these planets are composed of oceans of hot high-density fluid mixtures of water, ammonia and other volatiles.[86] The gaseous outer layers of Jupiter and Saturn transition smoothly into oceans of supercritical hydrogen.[87][88] The atmosphere of Venus is 96.5% carbon dioxide, which is a supercritical fluid at its surface. Plastics is just one issue facing the world’s seas, along with rising sea levels, warming oceans, and pollution, it says. Adrian Glover, a marine biologist at the NHM, has an analogy. Imagine trying to survey a rainforest while hovering in a hot air balloon. Making the task harder is a thick fog. And all you can do is lower a bucket at a few random points to drag up the odd branch and lump of soil. “Think of all the things you’d miss,” he says. “That’s what it’s like investigating the deep ocean.” All this, Mesulam says, could be “grievously harmed” by digging up the ocean floor, and he’s become a leading figure in a campaign group, the Alliance of Solwara Warriors, which is opposing Nautilus Minerals. The value of the world’s oceans is set to double by 2030 but we know less about the bottom of the sea than we do about Mars. What can antique corals reveal about the impact of climate change on the ocean? Deep-sea mining plans need a better grasp of ocean floor ecosystems W wodzie oceanicznej znajduje się od 33 do 38 promili (licząc wagowo) różnych soli nieorganicznych. Stężenie to jest różne w różnych miejscach, lecz proporcje jonów są stałe. W kilogramie wody o stężeniu 35 promili znajduje się: Scientists have just defined the newly named rariphotic zone, a layer of ocean between depths of 130 and 300 metres (400 and 1,000 feet) – a low-light or “twilight zone” in deeper reef regions. But his instrument was never used on the ocean lines, and, indeed, it was not adapted for them. The report highlights many concerns, including the current worry about ocean plastic litter, which it forecasts will treble between 2015 and 2025. Although no-one has yet started mining the ocean floor, dozens of research expeditions are under way “at an intense pace”, says Michael Lodge, from the International Seabed Authority. The word « ocean » comes from the figure in classical antiquity, Oceanus (/oʊˈsiːənəs/; Greek: Ὠκεανός Ōkeanós,[13] pronounced [ɔːkeanós]), the elder of the Titans in classical Greek mythology, believed by the ancient Greeks and Romans to be the divine personification of the sea, an enormous river encircling the world. A school of 6 cod fish swimming in an ocean. The gas giants, Jupiter and Saturn, are thought to lack surfaces and instead have a stratum of liquid hydrogen, however their planetary geology is not well understood. The possibility of the ice giants Uranus and Neptune having hot, highly compressed, supercritical water under their thick atmospheres has been hypothesised. Although their composition is still not fully understood, a 2006 study by Wiktorowicz and Ingersall ruled out the possibility of such a water “ocean” existing on Neptune,[60] though some studies have suggested that exotic oceans of liquid diamond are possible.[61] Pledge to work together to solve the world’s greatest environmental problems and protect our oceans. Sarah Cooley, a marine scientist at the Ocean Conservancy, explains the environmental group’s strategy for reaching out to both sides of the aisle on legislation to address ocean challenges in a divisive political environment.20 days ago This scientific research informs debates on issues including climate change, ocean acidification and plastics in the sea. For adding additional datasets you want listed email bigoceanbutton@xprize.org or leave a comment in the Comments Thread.  Navisea is designed for planning and tracking ocean voyages, and includes data on traffic, ports, docks, navigation, and weather. This app can make navigation tools accessible to smaller vessels and marry data from the economic-focused shipping industry with the environmental-focused government and NGO datasets. Reef ecosystems just below the mesophotic zone – the maximum depth at which tropical reef-building corals can survive – have been largely ignored by ocean explorers. The ocean is not only home to dolphins and jellyfish, whales, and sharks. It’s also a museum where stories about life on the sea, not recorded in the books, are discovered. Uncover the human stories behind shipwrecks, including some of the most famous ones, including the Titanic. Are you ready to go back in time? Tune in to Ocean Today’s latest “Full Moon” video collection! The motions of the ocean surface, known as undulations or waves, are the partial and alternate rising and falling of the ocean surface. The series of mechanical waves that propagate along the interface between water and air is called swell.[citation needed] What is ocean acidification? „Życie to podróż, to ocean” to zapis rozmowy jaką Artur Cieślar odbył z Julią Hartwig, poetką, tłumaczką, eseistką. To niezwykle miła pogawędka dwojga wyważonych, pogodzonych z losem ludzi, którzy ową harmonią, spokojem i ciepłą atmosferą czarują czytelnika od pierwszych słów. Julia Hartwig początkowo nie chciała się zgodzić na ten wywiad. Jest skromna, nie lubi zamieszania wokół siebie i nie przepada za opowiadaniem o swojej osobie. Na tę publikację namówił ją dopiero jej wieloletni przyjaciel, Jerzy Illg. Powstała w ten sposób niewielkich rozmiarów książeczka, w której pani Julia robi wszystko, byle pozostać w cieniu. Żałuję ogromnie, iż autoryzując tekst, usunęła najbardziej intymne zwierzenia i pozbawiła swoich czytelników możliwości głębszego poznania. “Najważniejsze jest to, czy mam coś do przekazania. Jeśli nie, to szkoda sobie i innym zabierać czas”, wyznaje autorka. Widocznie jej przekaz nie musi być pokaźnych rozmiarów, by robił wrażenie. Czy zatem mamy szansę natrafić w tym tekście na jakąś pikantną informację o Julii Hartwig? Raczej nie. Wiemy tyle, iż poetka uwielbia kruche ciastka i kolor niebieski (będący ucieleśnieniem nieba i przestrzeni), a jej ulubiony środek lokomocji to pociąg. Nie cierpi zajęć domowych, kuchennej krzątaniny i ścierania kurzu. Za to kocha ocean! Mam jeszcze kilka innych rzeczy w zanadrzu, jakie Arturowi Cieślarowi udało się wydusić z tej powściągliwej osoby i zaraz się nimi z Wami podzielę. Julia Hartwig dorastała w dużej rodzinie, miała liczne rodzeństwo, z którym się przyjaźniła. Najbliżej była ze starszym bratem Edwardem-fotografikiem. Obcowanie z nim dało jej możliwość bliskiego kontaktu ze sztuką już od najmłodszych lat. Wtedy właśnie zaczęła się kształtować w niej wrażliwość na obraz, który po latach zaczęła oddawać słowem. W szkole była uważana za osobę bardzo zdolną i od początku przepowiadano, że w przyszłości będzie pisała. Jej czasy studenckie przypadły na okres okupacji. Na tajnym uniwersytecie wybrała komplety z polonistyki, a później w Krakowie z romanistyki. Uczyła się również języka francuskiego. W 1947 roku otrzymała stypendium od rządu i wyjechała do Francji, gdzie mogła szlifować język i rozkoszować się Paryżem. “Żywiłam się kulturą jak nigdy przedtem. Byłam zachłanna, ciekawska – wszystkie wystawy i muzea były moje”, wspomina z uśmiechem na ustach. Kultura francuska pociągała i pociąga ją nadal, a Francję traktuje jak drugą ojczyznę. Poetka lubi też Holandię i Włochy. “Moim bodźcem do podróżowania była zawsze ciekawość, chęć sprawdzenia, co tam znajdę. Po latach wiedziałam już, że podróż jest dla mnie pomocna w sensie twórczym, że daje mi siłę do pisania (…) Kiedy podróżuję – odżywam, patrzę na świat w nowy sposób”, wyznaje Julia Hartwig. Właściwie stale jest w podróży – zaczęła od tej wymuszonej wojną, później pojechała z własnej woli do Francji i USA. Słowo podróż odmieniana jest w tej książce przez wszystkie przypadki. Okazuje się bowiem, że każda wyprawa zawsze przynosi powiew świeżego, jest zetknięciem się z innością świata i porzuceniem własnego, a przeżyta w pojedynkę jest okazją do relaksu i refleksji: “Oczywiście zachwycamy się miastem, architekturą, obyczajami, kuchnią. Jednak tym, co przynosi nam całkowite spełnienie i odprężenie, jest kontakt z przyrodą, z morzem, z oceanem. Mogłabym nawet śmiało powiedzieć, że synonimem słowa podróż jest ocean. A kontakt z oceanem był dla mnie jednym z największych przeżyć. Kiedy przebywam nad oceanem, czuję się jakby szersza, pojemniejsza”, wyznaje poetka. I tu dotykamy sedna sprawy, tematyki jej twórczości – Hartwig w odpowiednich proporcjach zestawia piękno przyrody z człowiekiem i światem jego emocji. To poezja subtelna, skromna, pełna prostoty. W niej każdy przedmiot urasta do rangi arcydzieła, bo autorka umie zachwycić się codziennością, docenić ją i okazać wdzięczność za każdą drobnostkę! Pisze o sprawach zwyczajnych, którym nadaje głęboki sens. Dużo dostrzega i wszystko widzi wyraźnie: “[N]ie szukam nadzwyczajności w życiu, a dostrzegam ją w rzeczach zwykłych, codziennych. One mnie frapują i wydają mi się poetycko ważne, bo mogą wystąpić w hierarchii istnienia. W materialnym istnieniu rzeczy występuje też aura niematerialna; zadaniem poety jest ją odnaleźć. I to się czasem udaje. Dlatego trzeba szanować rzeczy codzienne”, puentuje. Julia Hartwig ma w sobie ogromny spokój, a to dziś takie rzadkie u ludzi. W jej charakter wpisane jest samotne zmaganie się ze światem. Ze światem, który jest źle rządzony, w którym tak wiele jest do zrobienia, bo zło panoszy się po nim bezkarnie. Mimo to jest szczęśliwa i otwarta na ludzi. Obcowanie z przyrodą, dobrą literaturą i muzyką – z pięknem – uspokaja ją i koi ból. “Nosimy szczęście w sobie. Tylko z odpowiednim dystansem możemy to dostrzec, inaczej, gdy będziemy zgnębieni, niczego nie dostrzeżemy, będziemy jak ślepcy”, przekonuje poetka. Autorka w tej dość krótkiej rozmowie wspomina również swoje największe miłości: Zygmunta Kałużyńskiego, Ksawerego Pruszyńskiego i ukochanego męża, Artura Międzyrzeckiego. “Doskonałym warunkiem tego, by miłość przetrwała, jest wspólne pole życia, zainteresowań, pracy”, twierdzi. Udało jej się odnaleźć owo pole jedynie z Międzyrzeckim. Ich związek naznaczony wspólną pasją, ‘pisaniem’, podróżami, choć i notorycznym brakiem pieniędzy. Mimo to był bardzo szczęśliwy: “Byliśmy z Arturem naprawdę bardzo zajętymi ludźmi. Chwile, które spędzaliśmy razem, były miłe i pełne porozumienia. To było nasze bogactwo”. Para doczekała się jednej córki, Danieli, która zaznaczyła się w twórczości obojga. Nie da się jednak ukryć, iż Hartwig zamiast o rodzinie, woli rozprawiać z Cieślarem o malarstwie. W jej wierszach można dopatrzeć się zamiłowania do sztuki i iście malarskiej wrażliwości. Podobnie jak malarz poetka wybiera z przestrzeni fragmenty, które niosą z sobą emocje. Według Artura Cieślara poeci są na świecie po to, by budzić ludzi słowem. Oni bowiem również malują obrazy, a tomy ich wierszy to galeria. W twórczości tej obdarzonej mądrością życiową, wyobraźnią i dużą wrażliwością poetki niczym w zwierciadle mogą przejrzeć się nasze własne myśli. „Życie to podróż…” to niespieszny i niebanalny dialog dwojga interesujących ludzi. Artur Cieślar stroniąc od przewidywalnych pytań, jakie najczęściej pojawiają się takich publikacjach, przybliża Julię Hartwig od innej strony. Wyróżniając w tekście fragmenty jej wypowiedzi przypominające aforyzmy, posiłkując się tekstami jej wierszy, dyskutując o tematach humanistycznych, obojgu udało się stworzyć liryczną atmosferę, upragniony azyl dla współczesnego czytelnika oszołomionego głośną i natrętną kulturą masową. I aż szkoda, że ta rozmowa nie mogła trwać dłużej, że nie pozwolono jej snuć się dalej… Cytaty za: Życie to podróż, to ocean, Julia Hartwig, Artur Cieślar, Zysk i S-ka, Poznań 2014. ansia e erezione extension capelli corti youtube p potensi tinggi badan maksimum comprar alargadores personalizados online tecnicas de alargamiento de corona clinica esercizi per aumentare massa muscolare del polpaccio scheda per mettere massa integrazione per massa traitement contre impuissance come fare per far crescere in fretta i capelli programme prise de masse rapide bras il pene normale peninsula chicago children’s tea cookie monster cake topper como estirar el pene peninsular war books pene medio grote erectie per allungare il collo dimensioni pisello optimaalinen verenpaine integratori aumento massa muscolare migliori aumentare 10kg di massa muscolare prendere proteine per aumentare la massa muscolare fa male ricostruzione unghie dei piedi con cartina nach prostataoperation vitaros 300 remboursement ejercicios para alargamiento de pene tratamiento impotencia femenina integratore creatina e sali minerali

kalwi

Helooo