obědval detweiler bewerkte démobilisé desejes

email : biuro@karchercenter-ocean.pl Whether on the coast or landlocked, you can make a difference for the world’s oceans. Find out how! Advocates of exploiting the ocean also point to the size of mines on land compared with those that would be operated underwater. Kennecott in Utah and Chuquicamata and Escondida in Chile involve mind-bogglingly large holes in the ground. They stretch nearly three miles across (4km) and reach more than half a mile deep (645m-1200m). The most important legacies of the UN Decade of Ocean Science will be a new generation of ocean scientists and technicians, with the establishment of new research networks, and a new generation of enhanced observational systems, facilities and infrastructure that will help countries achieve the 2030 Agenda for Sustainable Development. The Decade will also raise unprecedented levels of interest and participation from youth, the general public, and decision-makers around the globe. For adding additional datasets you want listed email bigoceanbutton@xprize.org or leave a comment in the Comments Thread.  As Sharp puts it, the revelation that the deep sea mining project was fake was “a sudden shock” to other mining companies and also to diplomats at the UN who were right in the middle of negotiating future rights to ocean minerals. Share prices tumbled amid a wave of recriminations. The Ocean Cleanup is pleased to announce Lonneke Holierhoek has joined the organization as Chief Operations Officer, taking on the challenge of managing the development of The Ocean Cleanup’s technology towards execution.  In 2018 The Ocean Cleanup is set to deploy its very first ocean cleanup system in the North Pacific… New studies show complex effects of carbon dioxide on fish population. Many studies have shown that larvae of various fish species can be negatively affected by ocean acidification. Acidification is caused by large amounts of carbon dioxide (CO2) entering the seawater from the atmosphere. But CO2 can also influence the food supply for the fish … more Według hipotezy ekspandującej Ziemi powstanie oceanów było aktem jednorazowym. Zgodnie z nią rozrost skorupy powoduje powiększanie się wszystkich oceanów i całej planety, był więc taki moment, kiedy nie było na Ziemi oceanów w dzisiejszym znaczeniu. Hipoteza ta nie potrafi wytłumaczyć istnienia ofiolitów, czyli zespołów skał identycznych z powstającymi pod powierzchnią oceanów, a znajdujących się obecnie niekiedy w głębi kontynentu. Oceans X Labs, a joint initiative of Conservation X Labs and WWF, is matching big ideas with the brightest minds in search of solutions to the global challenges of oceans conservation. In addition, the Institute fosters the democratization of ocean science by offering media workshops and immersive educational experiences to the public. We actively connect artists and advocates, scientists and students, media-makers and policy-makers in an effort to engage them in collective artistic approaches that address ocean issues. The Big Ocean Button Challenge is a $100,000 app development competition to turn ocean data, into the products and services we need. Most studies looking at how corals will respond to future increases in ocean acidity are based on laboratory studies. This week in the journal Nature, researchers reported on a large-scale experiment to simulate these conditions in a natural coral ecosystem. Our oceans are changing fast. Find out how Museum collections are helping scientists to understand the future of marine life. It looks like a fish, moves like a fish, but it’s definitely a robot. It’s name is SoFi (short for soft robotic fish), and according to its creators at MIT’s computer science and AI lab CSAIL, it’s the most versatile bot of its kind. And with its built-in cameras, scientists should be able to use SoFi to get close to the ocean’s inhabitants without spooking them — hopefully giving us greater insight into the lives of under-observed sea creatures. „Życie to podróż, to ocean” to zapis rozmowy jaką Artur Cieślar odbył z Julią Hartwig, poetką, tłumaczką, eseistką. To niezwykle miła pogawędka dwojga wyważonych, pogodzonych z losem ludzi, którzy ową harmonią, spokojem i ciepłą atmosferą czarują czytelnika od pierwszych słów. Julia Hartwig początkowo nie chciała się zgodzić na ten wywiad. Jest skromna, nie lubi zamieszania wokół siebie i nie przepada za opowiadaniem o swojej osobie. Na tę publikację namówił ją dopiero jej wieloletni przyjaciel, Jerzy Illg. Powstała w ten sposób niewielkich rozmiarów książeczka, w której pani Julia robi wszystko, byle pozostać w cieniu. Żałuję ogromnie, iż autoryzując tekst, usunęła najbardziej intymne zwierzenia i pozbawiła swoich czytelników możliwości głębszego poznania. “Najważniejsze jest to, czy mam coś do przekazania. Jeśli nie, to szkoda sobie i innym zabierać czas”, wyznaje autorka. Widocznie jej przekaz nie musi być pokaźnych rozmiarów, by robił wrażenie. Czy zatem mamy szansę natrafić w tym tekście na jakąś pikantną informację o Julii Hartwig? Raczej nie. Wiemy tyle, iż poetka uwielbia kruche ciastka i kolor niebieski (będący ucieleśnieniem nieba i przestrzeni), a jej ulubiony środek lokomocji to pociąg. Nie cierpi zajęć domowych, kuchennej krzątaniny i ścierania kurzu. Za to kocha ocean! Mam jeszcze kilka innych rzeczy w zanadrzu, jakie Arturowi Cieślarowi udało się wydusić z tej powściągliwej osoby i zaraz się nimi z Wami podzielę. Julia Hartwig dorastała w dużej rodzinie, miała liczne rodzeństwo, z którym się przyjaźniła. Najbliżej była ze starszym bratem Edwardem-fotografikiem. Obcowanie z nim dało jej możliwość bliskiego kontaktu ze sztuką już od najmłodszych lat. Wtedy właśnie zaczęła się kształtować w niej wrażliwość na obraz, który po latach zaczęła oddawać słowem. W szkole była uważana za osobę bardzo zdolną i od początku przepowiadano, że w przyszłości będzie pisała. Jej czasy studenckie przypadły na okres okupacji. Na tajnym uniwersytecie wybrała komplety z polonistyki, a później w Krakowie z romanistyki. Uczyła się również języka francuskiego. W 1947 roku otrzymała stypendium od rządu i wyjechała do Francji, gdzie mogła szlifować język i rozkoszować się Paryżem. “Żywiłam się kulturą jak nigdy przedtem. Byłam zachłanna, ciekawska – wszystkie wystawy i muzea były moje”, wspomina z uśmiechem na ustach. Kultura francuska pociągała i pociąga ją nadal, a Francję traktuje jak drugą ojczyznę. Poetka lubi też Holandię i Włochy. “Moim bodźcem do podróżowania była zawsze ciekawość, chęć sprawdzenia, co tam znajdę. Po latach wiedziałam już, że podróż jest dla mnie pomocna w sensie twórczym, że daje mi siłę do pisania (…) Kiedy podróżuję – odżywam, patrzę na świat w nowy sposób”, wyznaje Julia Hartwig. Właściwie stale jest w podróży – zaczęła od tej wymuszonej wojną, później pojechała z własnej woli do Francji i USA. Słowo podróż odmieniana jest w tej książce przez wszystkie przypadki. Okazuje się bowiem, że każda wyprawa zawsze przynosi powiew świeżego, jest zetknięciem się z innością świata i porzuceniem własnego, a przeżyta w pojedynkę jest okazją do relaksu i refleksji: “Oczywiście zachwycamy się miastem, architekturą, obyczajami, kuchnią. Jednak tym, co przynosi nam całkowite spełnienie i odprężenie, jest kontakt z przyrodą, z morzem, z oceanem. Mogłabym nawet śmiało powiedzieć, że synonimem słowa podróż jest ocean. A kontakt z oceanem był dla mnie jednym z największych przeżyć. Kiedy przebywam nad oceanem, czuję się jakby szersza, pojemniejsza”, wyznaje poetka. I tu dotykamy sedna sprawy, tematyki jej twórczości – Hartwig w odpowiednich proporcjach zestawia piękno przyrody z człowiekiem i światem jego emocji. To poezja subtelna, skromna, pełna prostoty. W niej każdy przedmiot urasta do rangi arcydzieła, bo autorka umie zachwycić się codziennością, docenić ją i okazać wdzięczność za każdą drobnostkę! Pisze o sprawach zwyczajnych, którym nadaje głęboki sens. Dużo dostrzega i wszystko widzi wyraźnie: “[N]ie szukam nadzwyczajności w życiu, a dostrzegam ją w rzeczach zwykłych, codziennych. One mnie frapują i wydają mi się poetycko ważne, bo mogą wystąpić w hierarchii istnienia. W materialnym istnieniu rzeczy występuje też aura niematerialna; zadaniem poety jest ją odnaleźć. I to się czasem udaje. Dlatego trzeba szanować rzeczy codzienne”, puentuje. Julia Hartwig ma w sobie ogromny spokój, a to dziś takie rzadkie u ludzi. W jej charakter wpisane jest samotne zmaganie się ze światem. Ze światem, który jest źle rządzony, w którym tak wiele jest do zrobienia, bo zło panoszy się po nim bezkarnie. Mimo to jest szczęśliwa i otwarta na ludzi. Obcowanie z przyrodą, dobrą literaturą i muzyką – z pięknem – uspokaja ją i koi ból. “Nosimy szczęście w sobie. Tylko z odpowiednim dystansem możemy to dostrzec, inaczej, gdy będziemy zgnębieni, niczego nie dostrzeżemy, będziemy jak ślepcy”, przekonuje poetka. Autorka w tej dość krótkiej rozmowie wspomina również swoje największe miłości: Zygmunta Kałużyńskiego, Ksawerego Pruszyńskiego i ukochanego męża, Artura Międzyrzeckiego. “Doskonałym warunkiem tego, by miłość przetrwała, jest wspólne pole życia, zainteresowań, pracy”, twierdzi. Udało jej się odnaleźć owo pole jedynie z Międzyrzeckim. Ich związek naznaczony wspólną pasją, ‘pisaniem’, podróżami, choć i notorycznym brakiem pieniędzy. Mimo to był bardzo szczęśliwy: “Byliśmy z Arturem naprawdę bardzo zajętymi ludźmi. Chwile, które spędzaliśmy razem, były miłe i pełne porozumienia. To było nasze bogactwo”. Para doczekała się jednej córki, Danieli, która zaznaczyła się w twórczości obojga. Nie da się jednak ukryć, iż Hartwig zamiast o rodzinie, woli rozprawiać z Cieślarem o malarstwie. W jej wierszach można dopatrzeć się zamiłowania do sztuki i iście malarskiej wrażliwości. Podobnie jak malarz poetka wybiera z przestrzeni fragmenty, które niosą z sobą emocje. Według Artura Cieślara poeci są na świecie po to, by budzić ludzi słowem. Oni bowiem również malują obrazy, a tomy ich wierszy to galeria. W twórczości tej obdarzonej mądrością życiową, wyobraźnią i dużą wrażliwością poetki niczym w zwierciadle mogą przejrzeć się nasze własne myśli. „Życie to podróż…” to niespieszny i niebanalny dialog dwojga interesujących ludzi. Artur Cieślar stroniąc od przewidywalnych pytań, jakie najczęściej pojawiają się takich publikacjach, przybliża Julię Hartwig od innej strony. Wyróżniając w tekście fragmenty jej wypowiedzi przypominające aforyzmy, posiłkując się tekstami jej wierszy, dyskutując o tematach humanistycznych, obojgu udało się stworzyć liryczną atmosferę, upragniony azyl dla współczesnego czytelnika oszołomionego głośną i natrętną kulturą masową. I aż szkoda, że ta rozmowa nie mogła trwać dłużej, że nie pozwolono jej snuć się dalej… Cytaty za: Życie to podróż, to ocean, Julia Hartwig, Artur Cieślar, Zysk i S-ka, Poznań 2014. agrandar zapatos talla orfidal impotencia para alargar el pene aumentare la massa muscolare mangiando proteine per far crescere i muscoli foto de lagarto overo que significa aumentar la masa muscular x-potens tribulus 500 aumentar la masa muscular engorda tipo de pastillas para la impotencia quelle produit pour bander ejercicios para aumentar gluteos rapidamente en casa grandezza icone desktop windows xp tonificare o aumentare massa keukenhof 2018 ganar masa muscular fitness alargar sapato com secador de cabelo shampoo caduta capelli uomo el lagarto verde luis pales matos alimentazione corretta per aumentare la massa muscolare aphrodisierende gewürze formas de agrandar el miembro masculino masa muscular gym organo genitale maschile dimensioni come allungare una maglia fatta ai ferri extensiones de pestañas permanentes df wat is een supplement agrandar los labios con vaso de chupito falloplastica costi alargador 8mm espiral preço

kalwi

Helooo